Er zijn niet genoeg islamitische pleegouders


Veel kinderen met een migratieachtergrond kunnen niet bij pleegouders geplaatst worden die dezelfde levensovertuiging hebben. Het tekort aan islamitische pleegouders is groot. Voor kinderen kan dit een schadelijke uitwerking hebben. Cihan Vural is wél pleegouder en islamitisch. “Onze pleegdochters mogen zo lang blijven als ze willen.”

bron: NPO Radio 1

Vanuit het Verwey-Jonker Instituut deed Mehmet Day onderzoek naar islamitische pleegouders.Veel instellingen willen een brede keuze hebben, omdat ze kinderen goed willen onderbrengen. Uit navraag blijkt dat het aantal islamitische pleegouders nog altijd niet voldoende is. Gebrekkige werving draagt daaraan bij. PlayPlaySeek% buffered09:51Current time13:00Toggle MuteVolumeToggle FullscreenMehmet Day en Cihan Vural in gesprek bij Radio EenVandaag

‘Jezelf herkennen is belangrijk’

Volgens Day is het wel belangrijk dat kinderen in een passend pleeggezin terecht komen. “Het is een ingrijpend proces voor kinderen. Herkenning is dan belangrijk en dat geldt echt voor elk detail, zelfs de geur van het eten. Als een kind in een heel andere setting komt dan is er geen herkenning. Bij identiteitsvorming is etnische identiteit belangrijk. Zo kunnen kinderen sterker en weerbaarder worden.”

Cihan Vural besloot in 2012 samen met zijn vrouw Selma pleegouder te worden. Sinds die tijd wordt hun gezin aangevuld met twee pleegdochters. Een beslissing die Cihan en Selma heel bewust hebben genomen. “Na de geboorte van onze eerste dochter hadden we de wens om ook kinderen te helpen die geen ouders hadden. Nadat onze tweede dochter was geboren hebben we die stap genomen. We hebben nu vier meiden in thuis, dus het is gezellig druk. Laat ik het zo zeggen: de badkamer is in de ochtend altijd bezet.”

Geen probleemkinderen

De pleegdochters van Cihan en Selma, twee zusjes, hebben hun beide ouders verloren. “Het waren geen probleemkinderen, deze meiden hadden gewoon een thuis nodig.” De oudste pleegdochter is inmiddels 20, maar wil het huis nog steeds niet verlaten. Ze heeft het naar haar zin bij de familie Vural en Cihan is daar blij mee. “Ze hoeven van ons niet weg. Ze mogen hier zo lang blijven als ze willen.”

Cihan en Selma zijn dus bewust wel pleegouders, maar het werven van anderen schiet volgens Mehmet Day nog weleens tekort. Vanuit zijn onderzoek richt hij zijn aanbeveling dan ook aan het adres van pleegzorginstanties. “De werving is te weinig en te kortzichtig. Algemene informatie, zoals folders, is niet toereikend. Er is een specifieke werving nodig. Gemeenten en instellingen moeten zich ook afvragen of ze wel voor iedereen toegankelijk zijn.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.