Aantal nieuwe pleegouders neemt af


In 2016 is het aantal nieuwe pleeggezinnen met 450 afgenomen. Dat is een daling van 15% in vergelijking met 2015. De instroom van pleegouders is daardoor voor het eerst sinds 2011 kleiner dan de uitstroom. Dat blijkt uit de Factsheet Pleegzorg 2016. Pleegzorg Nederland, onderdeel van brancheorganisatie Jeugdzorg Nederland, maakt zich zorgen over een dreigend tekort en roept gemeenten op om gezamenlijk nog meer in te zetten op werving van nieuwe pleegouders.

Het aantal mensen dat zich aanmeldt voor een voorbereidingsprogramma is in 2016 aanzienlijk teruggelopen. In 2016 zijn 2.471 nieuwe pleeggezinnen geaccepteerd. Dat is 15% minder dan in 2015. Er is een onderzoek gestart naar de oorzaak hiervan en om meer inzicht te krijgen in de beweegredenen van mensen die geen verdere stappen te zetten in de procedure om pleegouder te worden nadat zij een informatieavond hebben bezocht.

“Iedereen wil kinderen zo thuis mogelijk laten opgroeien. Dat staat ook zo in de Jeugdwet. We hebben de gemeenten keihard nodig om dat te realiseren. Dat betekent dat we samen moeten inzetten op het werven van nieuwe pleegouders, maar ook moeten investeren in goede ondersteuning en toerusting van bestaande pleeggezinnen,” aldus Annet van Zon, bestuurslid en portefeuillehouder Pleegzorg van Jeugdzorg Nederland.

Bron: Jeugdzorg Nederland

Reflectie. Ik ben benieuwd naar de oorzaken van de afname van nieuwe pleeggezinnen. Waarom zetten mensen geen verdere stappen na een informatieavond? Is wellicht het ‘plafond’ bereikt van het potentieel van pleeggezinnen in onze samenleving? Schrikt de huidige procedure mensen af of wordt er teveel gevraagd? Hebben mensen het gevoel een heel ‘systeem’ ingezogen te worden? De laatste vragen zijn heel subjectief. Als relatieve buitenstaander verbaas ik mij wel eens over alle richtlijnen, protocollen, eisen en systemen, die aanwezig zijn in de jeugdzorg. Natuurlijk, het kan niet zonder, maar is het allemaal niet te zwaar en te ‘institutioneel’?

Mijn ideaal is dat jeugdhulp meer verweven is met de (lokale) samenleving. Hoe dat er precies uitziet kan ik niet precies zeggen, ik heb geen blauwdruk. Jeugdhulp in Gezinsvormen is een van de routes naar zo’n samenleving, waar mensen (gezinnen) elkaar ondersteunen in moeilijke omstandigheden. Daarvoor moet je lokale netwerken bouwen, waar mensen elkaar (leren) kennen en vertrouwen. De gemeente en ‘de’ jeugdzorg kunnen hen daarin ondersteunen en specialistische hulp bieden, waar dat nodig is.

En als dergelijke netwerken van gezinsvormen groeien en verweven zijn in het gewone leven van de hele gemeenschap, dan verwacht ik een meer natuurlijke aanwas van mensen en gezinnen, die zich ook willen inzetten als steungezin, buurtgezin, pleeggezin. Want zij worden als buur, vriend, mede vrijwilliger op de club, winkelier of bestuurder,  aangesproken op de zorg voor hun kinderen. Dat proces kan en moet worden gefacilieerd door de gemeente en jeugdhulp organisaties. Werving krijgt zo een andere inhoud dan uitsluitend een reclamecampagne.

 

 

2 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s