‘Simpelweg weer zin hebben om naar huis te gaan…’


Ik sta voor de deur, voel me alleen;
Een grote rugtas houdt mijn bezittingen bijeen.
Een aantal mensen hebben het al geprobeerd;
En nu ben ik hier, hopend dat ik hier wel wordt geaccepteerd.

Dit is hoe mijn levensgedicht er een jaar geleden uitzag. Na wederom een knallende ruzie met mijn ouders kwam ik op 12 augustus 2014 in mijn huidige pleeggezin terecht. Na jaren heen en weer gereisd te hebben tussen mijn ouders en andere pleeggezinnen, hoopte ik hier eindelijk de rust te vinden. Na jarenlange hoogoplopende conflicten met mijn ouders, hoopte ik dat ik hier eindelijk mijn eigen bestaan op zou kunnen gaan bouwen. Hoopte ik eindelijk écht te kunnen gaan leven.

Ik kreeg een eigen plekje, in jullie huis én in jullie hart;
En vooral dat laatste, maakte de hele situatie iets minder zwart;
Toch blijft de angst: ‘Zal ik hier over een week nog zijn?’
Ik wil niet weg, ik heb het hier veel te fijn!

Ik heb in dit pleeggezin eindelijk mijn eigen plekje gevonden. Wat in alle andere pleeggezinnen niet lukte, lukte hier wel. Ik heb eindelijk het gevoel stukje bij beetje een ‘normaal’ leven op te bouwen. Het contact met mijn ouders loopt nog niet zo lekker en ook hier is het soms nog best lastig, maar samen komen we er wel. En vooral dat ‘samen’ voelt echt zo ongelooflijk goed! Gewoon simpelweg weer zin hebben om naar huis te gaan uit school, wauw.

Liefde is slechts een woord, tot je mensen ontmoet die er betekenis aan geven…

Bron: Prijsvraag ‘Thuiskomen in je pleeggezin / gezinshuis’ groot succes. De eerste prijs voor de inzending van Irene

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s