Worstelend kind


Jenny Zwijnenburg schrijft over de dagelijkse dingen in haar gezinshuis. Regelmatig logeren bij haar mensen die om verschillende redenen even een plek nodig hebben. In haar blog van 25 juni 2015 schrijft zij:

We hebben een behoorlijke pittige week achter de rug waarin het met één kind heel erg mis is gegaan en waarbij de rest ook meegaat. Zo werkt dat in een gezin. De één beïnvloed de ander.

Jenny ZwijnenburgJenny schrijft open en eerlijk over de worsteling van haar kind en haar eigen worsteling. Hoe de beste stuurlui aan wal staan en er anderen zijn die steun geven.

Al die mensen die om ons gezinshuis heen staan en een luisterend oor bieden. Een hart onder de riem steken. Even iets voor je doen. Met je meedenken. Dat houd mij op de been.

Jenny schrijft over kinderen die beschadigd zijn, die wel willen, maar soms niet kunnen.

Ik zie je worstelen. Met afstand en nabijheid. Je wilt erbij horen. Maar ook weer niet. Je wilt vertrouwen maar hebt niet geleerd hoe. Geen bodem. Ik wil er niet in geloven. Dat er kinderen zijn die geen bodem hebben. Dat alles wat je erin stopt in een bodemloze put valt. Ik wil geloven in de vergiet. Alles wat ik erin stop, daar blijft toch iets van hangen en als we de tijd krijgen kunnen we ieder gaatje dichten. Maar de realiteit is anders. Is er soms echt geen bodem.

Bron: Het leven in een gezinshuis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s